هیچ وقت علاقه به حرف زدن در مورد عشق و دوست داشتن و زیرمجموعه هاش نداشتم و اینجا هم تا حالا دو-سه بار به صورت سوسکی وار چیزی نوشتم. خواستم اولین نظر خودم رو در این ساحت ابراز کنم و بگم اگه کسی روزی جایی باوقتی بی وقتی از عبارت: قلبم رو دادم بهت, قلبم رو بهت میدم, قلبم مال تو, قلبم رو پس نده و ... عبارات مشابه استفاده کرد با پشت دست بزن تو دهنش و بگو تو غلط کردی با هفت پشتت! آخه لامصب, تو صاحب خودتم نیستی چه حقیقتا و چه مجازا, بعضی ها که قبیله یی پشت سرشون حساب پس بگیر دارن و از اون طرف این بنیان ناپایدار چه جراتی واست گذاشته وقتی از نفس بعدت خبر نداری از قلبت بگی! دوما آخه بی انصاف, این شبیه این می مونه یکی بیاد بگه من هرچی لباس دارم رفتم بخشیدم, من همین طوری ام خوبم, مشکلی ندارم! به جاش یکی دیگه که نیاز داره استفاده کنه! تو هیچی نمیخوای ؟! به عقلت نرسید یکی دو تا تیکه واس خودت نگه داری! الان تا سر کوچه بخوای بری ماست بگیری با چی میری؟ بعد میای راجع به بخشیدن و انداختن قلبت تو دامن یکی دیگه حرف میزنی! بعد مفتخرم هستی و احساس سربلندی ام میکنی! فکر کردی چطوری میخوای این بیابون لم یزرع زندگی تو طی کنی! دیگه اینکه یه نفر چندین باره این کارو بکنه و پس بگیره و دوباره تکرار کنه باید بره بشینه توی کارگاه مجسمه سازی برای فیگور زنده مجسمه بلاهت و حماقت!