یه بیماری دارم شاید فوبیا!
اینکه فیلمی که دوست دارم رو هر ده دقیقه پاز میزنم و دقیقا(حساب کردم)چهار ساعت کارای دیگه رو انجام میدم, دوباره ده دقیقه دیدن و چهار ساعت پاز! این پروسه تکرار میشه تا تموم شدن. کلا از بچگی همین طوری بودم, از اون تیپای شخصیتی که موقع نوشابه خوردنم با هر قلپ یه نیم نگاهی مینداختم نکنه تموم بشه, انگار نگاهم یه اهرم داره واس کم نشدن!
این سکانس و تلاش برای زنده موندن و لحظه یی که تمام پشت سرت یه توهم به نظر میاد, فقط میخوای باشی, بقیه ش بره به درک